Hi, waar kunnen we je mee helpen? Wij nemen graag contact met je op!
Hi, waar kunnen we je mee helpen? Wij nemen graag contact met je op!
Jij
Bevestigingsnummer: 29174bb

Bedankt voor je bericht

We nemen zo snel mogelijk contact met je op!

Blogs Contact

Cultuur binnen Frisse Blikken

20 juni 2022 by Mouad

Mouad is sinds half februari gestart bij Frisse Blikken. Hij is binnen Fris publiek gestart als projectmanager binnen de publieke sector. In dit interview wordt gesproken over Mouad zijn cultuur en geloof en hoe hij dit bij Frisse Blikken ervaart.

Wat is jouw ervaring omtrent jouw geloof binnen Frisse Blikken?
Ik ben een van de weinige moslims en dat is vergelijkbaar met andere werkplekken. Het is al vaker voorgekomen dat ik de enige of een van de weinige met mijn achtergrond ben geweest. Wat ik wel merk dat bij Frisse Blikken er een open houding is. Er is een positieve nieuwsgierigheid. Om een voorbeeld te noemen, ik bid vijf keer per dag en ik doe dat op kantoor best wel makkelijk en ontspannen. In het begin deed ik dat in een aparte ruimte ergens anders in het gebouw. Op dit moment heb ik er geen problemen mee om dat op het kantoor zelf te doen. Dat heb ik eerder niet op die manier gevoeld bij een andere werkgever en dat is bijzonder.

Hoe merk je dat mensen positief benieuwd/nieuwsgierig zijn?
Ik merk het door de manier van vragen stellen. Het is echt een deel van het praktiseren van de religie waar veel mensen weinig over weten. Eigenlijk weet je bij voorbaat er niks over als je het zelf niet praktiseert. Ik merk zelf dat ik het heel leuk vind om erover te vertellen, net zo leuk als dat ik het vind om iets nieuws te leren. Die uitwisseling past heel erg bij mij! Er wordt bijvoorbeeld gevraagd op welke momenten ik bid, dan vertel ik dat ik een app gebruik die op de minuut aangeeft wanneer ik moet bidden. Het moment van bidden verschuift ook dagelijks, omdat het te maken heeft met de stand van de zon. Een ander voorbeeld hoe ik merk dat mensen nieuwsgierig zijn is tijdens een Q&A over de Ramadan die wij laatst hebben georganiseerd op kantoor. Dit heeft verband met onze maandelijkse Frisclusieve challenges. De maand april was het thema de Ramadan. Op de Q&A kwamen best wat mensen af en dat verbaasde mij wel. Het was onder werktijd en ik kan mij voorstellen dat mensen een drukke dag of meerdere calls hebben. Het is dan een Q&A over een onderwerp wat hen niet ligt en toch kwam een twintigtal opdagen. Het was heel erg leuk en er waren geen drempels. Ik ging er ook in van, alles mag gevraagd worden. Een opdrachtgever vertelde mij laatst; ‘’de enige domme vraag, is de vraag die niet gesteld wordt.’’ Het was heel leuk om te doen en het werd door iedereen zeer positief ontvangen. Tijdens de Q&A was er een balans tussen diepgaande vragen en wat meer oppervlakkige vragen. In het begin hield ik een introductie praatje en vertelde ik in vogelvlucht waar de maand over ging en wat erbij komt kijken. Dat schepte wat ruimte voor de diepere vragen. Ik merkte aan mensen dat een soort van wereld aan informatie voor hen openging.

Hoe ervaar je dat andere Frisse Blikkers met de Ramadan omgaan?
Ik kan mij heel goed voorstellen dat de Ramadan je ontschiet, omdat het in iemand anders dagelijks leven niet aan de orde is. Als ik naar brede informatievoorzieningen in de samenlevingen kijk, dan zie ik vooral de NOS die een dag van tevoren een artikel publiceert dat de Ramadan is begonnen. Dan heeft iemand daar heel even zijn aandacht op, als je het nieuws volgt. Daarna komt het niet meer terug. Ik kan mij goed voorstellen dat iemand meerdere keren vergeet dat het nog steeds gaande is. De vraag die ik in deze maand het meest krijg is: ‘is het nog bezig?’ De meeste mensen weten niet of de maand al voorbij is en zijn daar niet mee bezig sinds het is begonnen. Dan vergeet iemand dat die ene collega die moslim is even aan het vasten is. Dat zorgt eigenlijk vooral voor grappige situaties. Voor mij persoonlijk is het weer sinds een lange tijd dat ik de Ramadan vast terwijl ik voltijd aan het werk ben. Dat was in het begin even wennen. Ik merk dat ik het hier nog steeds gezellig vindt om aan de lunchtafel te zitten en te kletsen met collega’s. Want op welk ander moment kan je met zoveel collega’s tegelijk een praatje maken. Dan krijg ik soms de vraag of ik het vervelend vind om aan de lunchtafel te zitten en dat is eigenlijk niet zo. Vooral naarmate de maand vordert is het hongergevoel minder. Met dit soort weer krijg je sneller dorst. Dat is meer een klein ongemak dan dat ik daar last van heb. Sterker nog, het gevoel van ongemak helpt juist om stil te staan bij de spirituele kant van de Ramadan. Verder opent dat een deur om meer vragen te stellen, wat ik leuk vind. Ik vind het altijd leuk om erover te vertellen. Onaangename reacties ben ik hier nog niet tegengekomen. Hier zijn allemaal frisse en open-minded mensen.

Hoe zou je anderen adviseren om met de Ramadan om te gaan?
Je hoeft er niet zoveel mee. Vooral als je weet dat anderen mensen tijdens de ramadan in restaurants werken of thuis in de keuken staan om eten te maken. Dat moet gebeuren. Zelf heb ik ook mijn moeder geholpen in de keuken en meegemaakt dat ik over het eten heen hang. Ergens heb je niet heel erg last van het eten wat ik op dat moment niet eet. Er is iets veel belangrijkers dan het eten waarbij je stilstaat. Dat is zelfreflectie en de band met god. Daar zit de focus ook op en de focus kan daar ook opzitten, omdat jij de hele dag fysiek herinnerd wordt door het vasten. Mijn buik maakt allemaal rammelingen en daardoor weet ik het is ramadan. Ik heb deze ochtend alleen maar calls gehad en misschien moet ik een moment voor mezelf nemen en iets daarmee doen. Dat is het met name, erbij stilstaan. Het niet eten is bijzaak. Er hebben ook een paar collega’s één dag meegedaan. Het is een grotere uitdaging om maar één dag mee te vasten, omdat je niet in een ritme zit. Ik kan mij heel goed voorstellen dat het lichaam nog niet in dat ritme zit en het niet gewend is, veel meer een killing is. Ik bedacht mij ook -en dat is een reflectie die ik zelf had- dat wanneer je het spirituele aspect niet naast het vasten neemt, dat de hele focus dan gaat naar ‘ik ben niet aan het eten’ en ‘ik heb honger’.

Een dag vasten met collega’s
Dat was heel bijzonder, want zij namen echt de ruimte om vroeg op te staan. Dus rond een uur of half 5 moest je echt stoppen met eten. Dan sta je een uur tot halfuur van tevoren op om iets voedzaams te eten en veel water te drinken. Vervolgens hebben ze de hele dag mee gevast en rond half 9 mochten we het verbreken. Ik merkte door de dag heen dat zij er niet heel gek veel moeite mee hadden. Richting het einde van de dag ging het nog steeds heel goed en toen we aan het eten waren, hadden ze eigenlijk als zoiets van ik zit vol. Dat zijn allemaal uitspraken waar ik mij heel erg in herken. Blijkbaar werkt je lichaam zo, wanneer je niet eet dat je snel vol zit. Ik merk dat ik na een kom met soep er weinig meer bij kan. Ik vond het heel bijzonder om die ervaring met collega’s te delen. Ik vond het heel stoer dat zij een dag meepakten en er open voor staan. Heb je aan het begin van de dag die boodschap van zelfreflectie en de band van god meegegeven?
Ja zeker, ik heb geadviseerd om te gaan journallen of een wandeling te maken. Ga iets doen wat je in het dagelijkse ritme normaal gesproken nooit doet. Dat werd ook positief ontvangen. Een deel van hen is een halve dag op kantoor geweest om een halve dag rustig aan te doen. De conclusie is dat de ervaring heel goed was.

Kan je iets vertellen over het Suikerfeest?
Het Suikerfeest viel dit jaar op maandag 2 mei. Dit hangt af of de sikkel voor de nieuwe maan gevonden kon worden. Dit wordt op zaterdag bekeken. Dat is hoe iedere nieuwe maand in de Islamitische kalender wordt bepaald. Op een avond wordt er gekeken of er een sikkel waargenomen wordt. Dan begint de nieuwe dag van de maand op de volgende. Zo is het ook met de start van de Ramadan gegaan. Vervolgens raken de nachten op en komt er vanuit Mekka een aankondiging dat de sikkel is waargenomen. Volgende morgen vindt het Suikerfeest plaats. Die dag vast je ook verplicht niet. In de ochtend ga je rond 7 of 8 naar de moskee voor de ochtenddienst. Dan is er een preek van een Imam, vaak over het idee achter de Ramadan en Suikerfeest. Dan moet je vooruitblikken naar het komende jaar en denken aan dingen die je gaat vasthouden. Het is best wel makkelijk om te denken, de Ramadan is weer voorbij. Ik ga weer terug naar mijn oude leventje. Dat kan je doen, maar er wordt sterk aangemoedigd om vast te houden aan wat je geleerd hebt. Dat is het idee achter de laatste fase van de maand.

Stel je hebt collega’s die een maand aan het vasten zijn en je weet niet goed wat je wel en niet over dit onderwerp kan vragen. Dan is mijn advies om gewoon vragen te stellen. Heel veel mensen willen hier graag open over zijn. Het is voor moslims hun favoriete moment van het jaar. Het is echt leuk om hier mee bezig zijn. Meestal hoor je dat ook van hen. Het kan best zijn dat je er een opmerking uitgooit of vergeet dat iemand aan het vasten is. Dat is niet erg, maar ik zou willen zeggen met kijk uit voor bepaalde opmerkingen. Dat zijn opmerkingen als: “dat lijkt mij heel ongezond wat je aan het doen bent” of andere negatieve opmerkingen. Dat kan vrij gevoelig liggen.

Volg Mouad op LinkedIn!

Mouad

Mouad